dieta kopenhadzka

Głodowanie okresowe polega na powstrzymywaniu się od jakiegookolwiek pożywienia z wyjątkiem wody – można ją pić w dowolnych ilościach. Głodowanie częściowe, czyli oczyszczające, to całkowity post przez 1-2 dni w tygodniu. Jest rzeczą nieodzowną, aby przed rozpoczęciem kuracji chory nabrał przekonania, że przyniesie mu ona korzyść. Najlepiej zresztą poradzić się lekarza. Wstępem do kuracji powinno być stopniowe, przez kilka dni, ograniczanie jedzenia, robienie choremu lewatywy oraz podanie mu środka przeczyszczającego, najlepiej mieszanki ziołowej normosan. Podczas kuracji należy zaniechać pracy fizycznej, zmniejszyć ruchliwość itp., czyli ograniczyć to wszystko, co powoduje utratę energii. Zaleca się, by osoba odbywająca głodówkę, pozostawała w łóżku (dla osób silnych chodzenie nie jest zakazane), wysypiała się i wygrzewała’ (jej organizm wymaga ciepła); ruch można zastąpić lekkim masażem ciała. Pokój, w którym pacjent przebywa, powinien być dobrze ogrzany i często przewietrzany. Wskazane jest także, by chory brał codziennie wieczorem piętnastominutową kąpiel całkowitą o temp. 36-38°C, zakończoną suchym zawijaniem, a także Kilka krótkich (5-20 min;) kąpieli słonecznych. W miesiącach zimowych te ostatnie można zastąpić bardzo ciepłymi (38°C) kąpielami rąk i nóg, też piętnastominutowymi. Chory powinien kilka razy dziennie płukać jamę ustną chłodnym naparem z kwiatu rumianku, zęby czyścić szczoteczką, ale nie używać pasty. Konieczne jest robienie mu codziennie lewatywy z ciepłej (38°C) wody. Głodujący – jak było powiedziane – może pić surową, najlepiej destylowaną wodę, ale nie haustami, tylko małymi łykami i niezbyt często. Jeżeli czuje skurcze jelit, można mu podać ciepły napar z kwiatu lipy lub rumianku, osłodzony odrobiną miodu z dodatkiem 10 – 120 kropli soku z cytryny. Osoby cierpiące na różne dolegliwości wątroby nie powinny głodować długo, a w czasie kuracji muszą pić soki owocowe i zjadać codziennie 1/2 łyżeczki miodu. Kurację należy bezwzględnie przerwać, jeżeli u chorego pojawi się przyspieszone tętno i nadmierne pobudzenie lub gdy zacznie być niespokojny, odczuwać cierpnięcie palców rąk albo duże osłabienie. Leczenie głodem można przeprowadzać w ciągu całego roku, najlepiej jednak w lecie i jesienią; zazwyczaj 2-3 razy po 3 dni (jeśli dłużej, nie może to być kuracja całkowita). Należy pamiętać, że każda szczególnie dłuższa kuracja głodowa bezwzględnie musi być kontrolowana przez lekarza.